RemDance Project Company

"RemDance PROJECT COMPANY"
"RemDans PROJE TOPLULUĞU"
www.remdanceprojectcompany.blogspot.com

"Uyku süresinin son evresi olan Rem rüya görülen esas uyku evresidir. Nörolojik bakış açısına göre, Rem gerçekten de beynin temizlenmesi anlamına geliyor. Rüyaların hikayesel akışının da, Rem uykusu esnasında oluşan sinyallerin, korteks tarafından birleştirilmesiyle ortaya çıktığı düşünülüyor. Rem 'in eksikliği, düşünce bozukluklarına, hafıza ve algılama bozukluklarına yol açar."

"RemDans Proje Topluluğu" 2001 yılında dansçı, koreograf ve eğitmen Tuğçe Tuna tarafından fiziksel engelli ve profesyonel dansçıların yer aldığı "Farklı Bedenlerle Dans" projesi ile oluşmaya başladı ve disiplinler arası çağdaş dans-performans proje topluluğu olarak yoluna devam etmekte…
Farklı disiplinlerden gelen sanatçılarla çalışan topluluk, projelerinin hayata geçmesinde gereksinim duyduğu tüm yaratıcılık ve araştırma disiplinlerine, dış mekan kullanımları gibi farklı sunum şekillerine ve bu projeleri sunacak her türlü "beden, fikir" yaklaşımına açık bir topluluk olmayı tercih ediyor.
***********************************************

RemDance PROJECT COMPANY

“According to the neurological point of view,Rem really means being cleaned of the brain..It’s thought that the storical course of the dreams occur as the signals arised during the sleep are united by the cortex. The lack of Rem cause thinking,memorical and perceptional defects.”

RemDance Project Company, initiated by Tuğçe Tuna,dancer, choreographer and instructor, started shaping in 2001 with Dance with Different Bodies project along with physically disabled and professional dancers and resumed its activities as an interdisciplinary contemporary dance-performance project group. The company works with artists from various disciplines and chooses to be open to all creative and research disciplines it needs to produce its projects and all approaches of “body” and “idea” creating these projects that use different methods of presentation such as outdoor locations.
***********************************************
LA COMPAGNIE DU PROJET REMDANS
La compagnie a commencé à être formée en 2001 avec le projet « Danse avec des corps différents », associant sur scène des handicapés physiques avec des danseurs professionnels, conçu par l'enseignante et chorégraphe Tuğçe Tuna.
Depuis lors, la compagnie a participé à de nombreux festivals tant en Turquie qu'à l'étranger, notamment le 14ème et le 15ème Festival international de théâtre d'Istanbul, DBM Istanbul, le festival de danse internationale Nagib, la Plateforme balkanique de danse, le festival international de danse de Pologne, avec diverses créations, entre autres « Eko/Kodlama »,
« Phronemophobia », « Vertigo/o.4 », « Rüyamda Gördüm/Ayrılık Sendromu », « Solitude », « Farklı Bedenlerle Dans », « Kavis ».
La compagnie est ouverte à toutes disciplines et formes artistiques pour la création de ses projets, à l'usage de l'espace ouvert, ainsi qu'à toutes les approches « corporelles ».
*****************************************
Projects:
'MACHIN. BODY'

Premier 24th May 2008- 16th. International İstanbul Theater Festival

SEAS Istanbul March 2009

Santralistanbul-Energy Museum

'ECHO'
Premiered 3rd March 2008 Garajistanbul
'TRANSFORM SPACE/TRANSFORM YOUR SELF'

March.April.May 2008 Istanbul French Culture Center

'TUZLA....BUZ....'

Street Festival Beyoglu-2008

"PHRONEMOPHOBIA"
11.Dance Theater Festival Poland November-2007
9-November-2007
Akademickie Centrum Kultury
4th. Balkan Dance Platform Athens October-2007
12-October-2007
NAGİB International Experimental Dance Festival
Slovenya 2007
4.DBM-İstanbul 2007
İstanbul Dance Festival 2007
Oyun Atölyesi / ÇGSG Platformu-İstanbul 2007
Tiyatro Pera 2007
Çanakkale 18 Mart Üniversitesi 2007
Garajİstanbul -2007
Aziz Nesin Sahnesi -2006 İstanbul (Premier)
İKSV 15th. International İstanbul Theater Festival

“ECHO/CODING”
Garajİstanbul 2007
"I SAW IN MY DREAM"
İstanbul Dans Çağdaş Dans Festivali
Fransız Kültür Merkezi İç Avlusu 2004 İstanbul
"VERTIGO /o.4"
İKSV 14th. International İstanbul Theater Festival

Proje 4L- İstanbul Güncel Sanat Müzesi 2004
"DANCE WITH DIFFERENT BODIES"
2001- 2007 İstanbul/ Ankara

......Çiğdem Agas-Aslı Bostancı-Gülça Denizci-İlkem Ulugün-Melih Kıraç-Dicle Doğan- İlyas Akbulut-Erdinç Anaz-Melis Tuzcuoğlu-Yoseob Kim-Emre Karaca - Tuğçe Tuna-Çağıl Çiğdem-Ayşe Ayter ve Vahit Tuna .....

İstanbul Gösteri Sanatları Geliştirme Derneği

'Istanbul Performing Arts Development Association'

Derneğimiz, gösteri sanatları disiplinindeki projelerin geliştirilmesi için, çalışma ve prova mekanı sağlamak üzere odaklanıyor.

‘RemDans STÜDYO’, İSTANBUL GÖSTERİ SANATLARI GELİŞTİRME DERNEĞİ’ NİN MERKEZİ VE STÜDYOSUDUR.

İGSGD; genel olarak kültür-sanat alanında, çalışma, araştırma, proje geliştirilmesine imkan sağlamak, projelere danışmanlık yapmak, organizasyon, eğitim ve iletişim ağı alanlarında faaliyet göstermektedir.



Ülkemiz Beden Odaklı Gösteri ve Çağdaş Sahne Sanatçıları, araştırmacıları, eğitmenleri, öğrencileri ve yabancı ‘Beden Odaklı Gösteri ve Çağdaş Sahne sanatçıları, araştırmacıları, eğitmenleri, öğrencileri arasında işbirliklerinin kurulmasına ön ayak olmak amaçlarımız arasındadır.

Adres:Ayhan Işık Sok. Fescioğlu Apt.3/9 Beyoğlu-İstanbul
Tel:0090-532-7635553

MAKİN. B.D.N/MACHIN. BODY

MAKİN. B.D.N

16.Uluslararası İstanbul Tiyatro Festivali

SEAS İstanbul-2009

"Enerji müzesini gördüğüm zaman, sadece eski, büyük ve enerji üretmeye programlanmış makinelerin hala varlıklarıyla meydan okuması değildi beni etkileyen; aynı zamanda makinelerin geçmişi nasıl taşıdıklarını görmek büyüledi beni. Sanki kulağımı biraz daha uzun dayasam makinenin bedenine, geçmişin sesini ve orada neler olup bittiğini duyacağım gibi hissettim. Bir dönem enerji üretmesi için kurulan büyük bir sistemin iskeleti ve

çalışmayan bedenleri ile yan yanayız şimdi. Isımız onlarıda ısıtıyor. İnsan bedeni ve makinelerin bedenleri arasında kalan noktalar çok ilgimi çekiyor. Demir-ten, kan-makine yağı, kablo-damar, nefes-alan, sıcak-soğuk, durma/çürüme-durma/bekleme, paslanma-yaşlanma, sabitlik-hareket bölünmelerinin ortasında zaman ve birde enerji yalnız başına kalıyor.Ben de enerjinin akışını izliyorum karar vermeden önce. Bu iç içe girmişlik kafamda deviniyor:
Makine beden-beden makine...

Makineye muhtaç beden, akıl olmadan oluşamayacak makine."

MACHIN. BODY

16th. International İstanbul Theatre Festival

When I saw the Energy museum, the thing that affected me wasn't just the fact that these old, large machines programmed to produce still challenged us with their existence, at the same time it haunted me tosee how these machines brought the past with them. I felt as if I would be able to hear the sound of the past

and what was going on there, if I was to lean my ear against the body of this machine a little longer. We are next to the skeleton and the non-operating bodies of a huge system, which was established to produce energy at the time. Our warmth warms them up too. The matters that are left between human body and machinery interest me very much. Only time and energy is left alone among partitions of iron-skin, blood-engine oil, cable-artery, breath-area, hot-cold, ceasestandby,corrosion- aging and immobility-movement. I watch the flow of energy just before I decide. This interpenetration moves inside my head: Machine body, body machine...

The body in need of the machine, a machine which cannot be formed without reason..."

Konsept ve Koreografi / Concept and Choreography by Tuğçe Tuna
Performans / Performance by
Remdans Proje Topluluğu / RemDance Project Company
Çiğdem Agas, Erdinç Anaz, Emre Karaca, Melis Tuzcuoğlu, Aslı Bostancı,Gülça Denizci,İlyas Akbulut, Tuğçe Tuna, Dicle Doğan, İlkem Ulugün
Misafir Sanatçılar / Guest Artists: Umut Sürel, Ecem Alfan,
Ses / Sound: Vahit Tuna
Video:Tuğçe Tuna
Enstalasyon/ Vahit Tuna

Işık Tasarım / Light Design Ayşe Ayter -Tuğçe Tuna
Sahne Amiri / Stage Manager Berke Yüksel - Çağıl Çiğdem
Teknik:İbrahim Selim/ İlker

Productions: IKSV / RemDance Project Company
23.Mayıs.2008 24.Mayıs. 2008 Premier 25 Mayıs.2008
Yer: Enerji Müzesi-Santral İstanbul
Saat: 20.30

"EKO // ECHO"

“EKO”


Tuna beden-hafıza ilişkisi üzerinde dururken, bedeni kendi hafızası ile sınıyor. Yoğun bir arama-arınma dönemi geçirdikten sonra grup paranoya, bırakma, kandırma, sezgi, biriktirme, izleme, önleme, an’lık hatırlama gibi dürtüler için çeşitli kodlamalar oluşturdu ve bu kodlamalarla fiziksel cevaplar aramaya başladı.

3.4.10.11.17 Kasım ve 1.2 Aralık 2008 tarihlerinde saat 20.30 da Garajistanbulda sahnelecek olan EKO 'nun premeri 3.Mart.2008 de(4.10.11.17.18.24.25 Mart) Garajistanbul’ da sahnelendi.

3.Mart.2008 premier

Konsept& Koreografi: Tuğçe Tuna
Dansçılar: Çiğdem Agas,Erdinç Anaz,

Tuğçe Tuna, Melis Tuzcuoğlu, Emre Karaca
Müzik:Vahit Tuna

Işık Tasarım: Ayşe Ayter

Kostüm Tasarım:RemDans Proje Topluluğu

Grafik Tasarım: Vahit Tuna
Ortak Yapımcılar: RemDans Proje Topluluğu

"EKO // ECHO"

ECHO// EKO

2008-İstanbul

...Yoğun bir arama-arınma dönemi geçirdikten sonra grup paranoya, kandırma, sezgi, biriktirme, izleme, engelleme, yalnız kalma gibi dürtülere odaklandı. Bu dürtülerin ve reflekslerin fiziksel ekoları ile kodlamalar geliştirilirken aynı zamanda üretilen problemlere belleği şaşırtma yoluna giderek, cevaplar aramaya başladı.

Bu süreç içerisinde dürtüsel-deneysel olmayı tercih eden Tuna, bu projesinde de "kazaları, hataları, tesadüfleri" değerlendirdiğini aynı zamanda gruptaki dansçılara da kendileri olabilecekleri, anı yaşayabilecekleri bir alan yaratmaya çalıştığını belirtiyor.

"...Biraz da satranç oyununa benziyor; hareketler belli ama süprizler her zaman belleği ayakta tutuyor çünkü karşısındakini şaşırtmaya, aldatmaya yönelik tuzaklar kuruluyor." - Aylin Kalem (Time Out Mart 2008)

" Tuna has formed various codings for impulses such as group paranoia, releasing, deception, instinct, accumulation, monitoring, prevention, insant recall following an intense searching-purification period and started to seek after physical responses with these codings."

ECHO//EKO

Concept &Choreography: Tuğçe Tuna,

Dancers:Çiğdem Agas, Erdinç Anaz, Tuğçe Tuna,

Melis Tuzcuoğlu, Emre Karaca, (Cast: Yoseob Kim)

Music: Vahit Tuna

Light Design: Ayşe Ayter

Graphic Design: Vahit Tuna

Producer: RemDance Project Company

'ECHO CODING' 2007

Konsept&Koreografi:Tuğçe Tuna
Dansçılar: Aslı Bostancı-Erdinç Anaz-Yoseob Kim-
Çiğdem Agas-İlkem Ulugün-Melis Tuzcuoğlu
Müzik: Alva Noto-Ryuichi Sakamato
Işık Tasarımı: Ayşe Ayter
Fotoğraf: Uluç Özcü

PHRONEMOPHOBIA

"Phronemophobia"
The concept and choreography by Tuğçe Tuna
"Phronemophobia"
Dancer:Tugce Tuna
"F"
Dancers: Çigdem Agas, Erdinç Anaz, Asli Bostanci,

Yoseob Kim, Melis Tuzcuoglu

Video:Vahit Tuna
Music: Erdem Helvacioglu
Light Desing: Ayşe Ayter

Photo:Vahit Tuna
Production Mang: Berke Yüksel

***

The general concept of the interdisciplines is based on ''Phronemophobia''. Tuna, who says combining emotions and situations is one of the basic ways of one's learning,claims that everybody has incomparable formulas for when and how they will feel themselves bad and adds that she guesses that we can decrease our fears by thinking and rationalizing. The project consists two parts which progress simultaneously in themselves.The first solo focuses on the relationship between the fear of thinking and the body. Tuna,who states that she's trying to better the physical symptom of the fear of thinking ,says that when beginning to the act -giving up,hesitating, deformation due to the repeat, using the breath irregular are the starting points of the solo, and also says that in ''F'', a group choreography, comes out from the idea of seeing the body as a limited place, existing in this limited area, being pinched and changing, and states that vertebra's constricting eachother and pushing the act in a different way without relaxing form the basic act language of the choreography.

*****

Disiplinlerarası projenin genel konsepti "Phronemophobia" üzerine kurulu. Duyguları ve durumları birleştirmek kişinin öğrenmesindeki temel yollardan birisi diyen Tuna; "herkezin kendini ne zaman ve nasıl kötü hissedeceğine dair eşsiz formülleri var, sanırım "düşünerek" ve "rasyonalize" ederek korkularımızı azaltabiliriz" diye ekliyor. Proje kendi içinde eşzamanlı gelişen iki ayrı bölümden oluşuyor. İlk solo, düşünme fobisinin bedenle olan ilişkisi üzerine odaklanıyor. Düşünme fobisinin birkaç fiziksel belirtisini geliştirmeye çalıştığını belirten Tuna, harekete başlarken vazgeçme, takıntı, tekrardan doğan deformasyon, nefesi düzensiz kullanmanın solonun çıkış noktası olduğunu, grup koreografisi olan "F" de ise bedeni sınırlı bir mekan olarak ele alıp, bu sınırlandırılmış alanın içinde varolmak, sıkışmak ve başkalaşmak fikrinden yola çıktığını, omurların birbirini sıkıştırması ve hareketin rahatlamadan başka bir yere itilmesinin koreografinin temel hareket lisanını oluşturduğunu belirtiyor..

*11th. Dance Theater Festival Poland November-2007

*4th. Balkan Dance Platform Athens 12-October-2007
*NAGIB International Experimental Dance Festival

Maribor- Slovenia 2007

*4th. DBM Annual Meeting Istanbul 9 June 2007

*Oyun Atölyesi Çağdaş Gösteri Sanatları Girişimi-Sahne Sanatları Buluşması 22-May-2007

*Theater Pera 16.17- April-2007

*18 March University Çanakkale 9-April-2007
*GARAJISTANBUL 5-6-12-13 MARCH 2007
*Aziz Nesin Stage 15th Istanbul International Theater Festival May 2006 (Premier)

"Phronemophobia"

"F"

Bonnie MARRANCA PAJ: A Journal of Performance and Art

New York
"The mood changed drastically in other dance performances I saw, demonstrating the range of work in dance in Istanbul these days. Phronemophobia/F (The Fear of Thinking), with concept and choreography by Tugce Tuna, was a somber dance piece, in two parts. The first, a strongly emotive, even disturbing solo by the choreographer rubbing her feet on the ground over and over, and the second part featuring five dancers who formed what appeared to be a post-apocalyptic community. Their misshapen bodies, with odd head turns and leg twists suggesting Butoh influence, struggled to move on and across a grid-like floor often highlighted in white blocks of light. The section ended with a series of tableaux as the dancers crawled toward the audience. This was an ambitious evening of dance by young performers, which also included black and white video segments (by Vahit Tuna) featuring close-ups of a man’s face making slight movements, shown both above the space and on floor monitors, accompanied by an electronic score. The overall feeling of F was a sustained feeling of doom whose effect would have benefited from being shortened and more focused for greater clarity in the relation between its parts. The title of the work and the strong element of resistance in both solo and group movements suggest that the piece had moved beyond formal elements to an underlying social commentary. "

The New Anatolian / Istanbul26 May 2006 Dancer, trainer, choreographer and performance artist Tugce Tuna is adding a new work to the list of independent shows she's created over the years entitled "Phronemophobia" -- phobia of thinking -- to be presented at the 15th International Istanbul Theater Festival tomorrow and Sunday. She's previously staged her work such as "Kavis" (Curve), "Vertigo o.4," "Ruyamda Gordum/Ayrilik Sendromu" (I Saw it in My Dream/Separation Syndrome), "Farkli Bedenlerle Dans" (Dance with Different Bodies), and "Solitude" -- at various national and international festivals including the 14th International Istanbul Theater Festival organized by the Istanbul Foundation for Culture and the Arts (IKSV). For last year's festival she turned the dance platform around 90 degrees and carried her performances onto the wall.The score for Tuna's choreography at this year's festival is in two parts, written by Erdem Helvacioglu. The general concept of the show "Phronemophobia" means a phobia of thinking which emerges as a result of a subconscious self-protection mechanism. The first part of the show, which shares the same name as the performance, explores the relationship between body and the phobia of thinking. Here the group choreography focuses on the motion that creates its own field around the body and in space. Simultaneously Tuna addresses the body as a limited space and moves from the notions of existing in this limited space and metamorphoses. Among the aims of this project is to create a work that will carry Turkey to international standards in the field of performance arts and to take emerging work in circulation in numerous cities in Turkey and abroad to meeting points of international significance, such as festivals and similar events. Thus it aims to reach a wide rage of audiences, contributing to promoting the country internationally. It also aims to open a door for young dancers and offer them the opportunity to participate in both local and international performances.

"Bu Düetin Adıda Bu Olsun"

"Bu Düetin Adı DA Bu Olsun"
Garajİstanbul 19-26 mart 2007
Konsept ve Performans: İlkem Ulugün&Tuğçe Tuna
Müzik: Hüseyin Evirgen

VERTIGO/o.4

"Vertigo/o.4”

14.İstanbul Tiyatro Festivali' 2004 Istanbul
Dansçılar:Aslı Öztürk,Maral Ceranoğlu,Duygu Güngör,İlkem Ulugün,Tuğçe Tuna
“Vertigo"
2002 Istanbul Istanbul Güncel Sanat Müzesi
Dansçılar:Aslı Öztürk,Maral Ceranoğlu,Duygu Güngör,İlkem Ulugün,Bahar Vidinlioğlu,Tuğçe Tuna
Konsept&Koreografi: Tuğçe Tuna

14.İstanbul Tiyatro Festivali' kapsamında Proje 4L İstanbul Güncel Sanat Müzesi'nde sergilenen "Vertigo/o.4" beden, ağırlık, denge ve mekan ilişkisini sorguluyor. “Baş dönmesine neden olan şey” anlamına gelen “vertigo” mekanın tanıdığı olanaklara göre koreografinin farklı zeminlerdeki uyumunu /uyumsuzluğunu ve bedenin mekanla kurduğu ilişki sonucunda hareketlerde oluşan değişimi yansıtmak üzerine kurulu. Tuğçe Tuna’nın Aslı Öztürk, Duygu Güngör, Maral Ceranoğlu ve İlkem Ulugün ile birlikte oluşturduğu grup, Tom Waits ve Riyoji Ikeda`nın müzikleri eşliğinde duvarı zemin, zemini duvara çevirerek mekanda farklı algılamalara yol açıyor.
***

The concept and choreography of “Vertigo/o.4” have been created by Tuğçe Tuna; which questions the ties between the body, balance and space. “Vertigo/o.4” is in pursuit of showing the choreographic harmony or lack of it, depending on the space and its varying ground surfaces as well as demonstrating the ways movement is altered as a result of the fluid body-space relationship. Accompanied with music by Tom Waits and Riyoji Ikeda, the performance turns the wall into the floor and vice versa, thus making possible altered states of visual perception.